Onze lieve Beertje is overleden

Maandag 20 april
Ik werd vanochtend wakker en daar was 'ie dan: de langverwachte verkoudheid. Ik klonk nasaal en was hoesterig en ik had al keelpijn sinds vorige week woensdag. Het was vandaag maandag en dat betekent dat ik vandaag commerciële binnendienst had. Er nam natuurlijk geen kip op, want het is inmiddels meivakantie. Bij degenen die wel opnamen had ik er niet zoveel aan, want dan was de persoon die ik nodig had niet aanwezig. Tussendoor moest ik nog even naar de tandarts en die was tevreden. Eenmaal terug ging ik weer verder met commerciële binnendienst, maar zoals gezegd nam er dus bijna niemand op. Peter trakteerde vandaag op AZ gebak, want hij was zo blij en trots op de overwinning van AZ dat hij het wilde vieren. Hij was er gisteravond ook bij in De Kuip. Wat me vandaag opviel is dat Beertje nu wel echt hard achteruit gaat, want hij eet alleen nog maar vloeibaar voedsel en hij eet alleen nog maar in kleine porties. Nu ga ik mezelf even citeren, want toen ik dit noteerde wist ik nog van niks: "Ik hoop echt dat dit goed gaat komen over 3 dagen..."

Dinsdag 21 april
Ook vandaag had ik weer de hele dag commerciële binnendienst en ook vandaag nam er weer geen kip op, vanwege de vakantie. Het is helaas wat het is. Meer heb ik ook eigenlijk niet te melden, behalve dat ik na het avondeten natuurlijk met Ilse naar de sportschool ging.

Woensdag 22 april
Vandaag was ik lekker vrij en vanaf deze week ben ik sowieso iedere woensdag vrij! Ik probeerde uit te slapen, maar dat lukte maar half. Opzich vond ik dat niet zo erg, want dat betekent dat ik nu een vast slaapritme heb en dat heb ik jaren niet gehad! Ik denk dat ik ergens tussen 07:00 en 09:00 uur wakker ben geworden en uiteindelijk ging ik er rond 09:30 uur geloof ik definitief uit. Ik heb een hele tijd in beneden in m'n pyjama achter het raam en in de zon gezeten. Daarna ging ik me even aankleden, lunchen en daarna heb ik perenmoes gemaakt. Toen dat stond af te koelen heb ik een eindje gewandeld en toen ik thuiskwam, stonden mam en Marlies gezellig op het pad te kletsen. Marlies had ik een heel mooi knutselwerk voor in de tuin gemaakt! Ik kan niet echt uitleggen hoe het eruitziet, maar ik denk dat het echt een meter breed is ofzo. Super creatief! Voor de rest heb ik het gewoon lekker rustig aan gedaan vandaag: beetje chillen, lezen, FIFA en een podcast.

Donderdag 23 april
Vandaag was echt een kutdag! Vanochtend heb ik voor de zekerheid afscheid genomen van Beertje, want er stond hem vandaag een risicovolle operatie te wachten. Ik heb hem even flink geknuffeld en een kus gegeven en het leek wel alsof ik ineens een soort besefmoment had. Dagenlang had ik een goed vertrouwen in deze operatie, maar het leek wel alsof ik ineens iets aan voelde komen. Ik gaf hem een kusje en zei: "laatste kusje". Vervolgens barstte ik in tranen uit. Ik ben vandaag wel naar kantoor gegaan, zodat ik wat afleiding had. Om 10:45 uur mochten Jill en ik voor het eerst aanwezig zijn bij de weekly van klantenservice, maar tijdens de weekly kreeg ik ineens last van ongesteldheidskrampen, misselijkheid en duizeligheid. Maaike vroeg of het wel goed ging, maar het ging niet goed. Ik belde pap om te vragen of hij me wilde komen ophalen, want ik was met de auto vandaag (voor dat ik in geval van nood met een rotgang naar de dierenarts moest) en ik vertrouwde mezelf niet om met die duizeligheid achter het stuur te stappen. Dat mag waarschijnlijk ook niet eens.

Mam ging met pap mee, zodat zij mijn auto meteen naar huis kon rijden. Ze waren de straat nog niet uit of de dierenarts belde: het was foute boel. Beertje zou ongeveer rond 11:30 uur geopereerd worden en de operatie zou ongeveer 1,5 á 2 uur duren. De telefoon ging om 11:55 uur. De dierenarts vertelde dat ze uitgezaaide darmkanker hadden gevonden tijdens de operatie en dat de tumor, die ze met deze operatie wilden verwijderen, op een onopereerbare plek zat. Deze zat namelijk niet óp de darmen, maar ín de darmen. Van tevoren hadden wij met z'n drieën al besloten dat we Beertje bij slecht nieuws per direct zouden laten inslapen en dat is wat pap en mam, met pijn in hun hart, ook aan de dierenarts hadden doorgegeven. Mam belde mij meteen op en ik werd meteen bang toen ik zag dat mam mij belde. Ze vertelde me het slechte nieuws en ik barstte weer in tranen uit. Maaike O. was erbij en gaf me even een knuffel, wat ik heel erg lief vond. Ik vertelde het slechte nieuws ook aan Maaike, Sandra, Jill en Miranda en Maaike zat het dichtste bij de deur, dus die gaf me ook een knuffel. Ik ging buiten op een bankje in de zon zitten en toen de vergadering was afgelopen, kwamen Sandra en Miranda erbij.

Even later kwamen pap en mam aangereden en toen stapte ik met pijn, misselijkheid, duizeligheid en jankend in de auto. Ik was totaal gebroken. Toen we thuis waren aangekomen zag ik de nietsvermoedende Vlekje op tafel slapen en toen barstte ik weer in tranen uit. Met m'n hoofd op de tafel en m'n handen om me hoofd heen zat ik daar. Vlekje wist nog van niks... Om 14:00 uur hebben we Beertje opgehaald bij de dierenarts en ik moet heel eerlijk zeggen dat hij er toch wel lief bij lag. Op dat moment hebben we met z'n drieën staan janken. Ik vond het wel een klap in m'n gezicht dat toen we daar aankwamen, er een kaarsje stond te branden op de balie. Deze dierenarts steekt altijd een kaarsje aan als één van hun patiënten is overleden en wij wisten gelijk bij binnenkomst al dat dat voor Beertje bedoeld was. We hebben 'm nog even geaaid, ook al was 'ie al overleden. Nu voelde hij tenminste nog een beetje warm. Even later droeg ik de reismand, met Beertje erin, naar de auto en reden we naar huis. Onderweg naar huis praatte ik tegen 'm zoals ik altijd deed als we 'm hadden opgehaald bij de dierenarts, maar deze keer kreeg ik geen paniekerige miauwtjes terug. Eenmaal thuis heeft pap 'm in een schoenendoos gelegd, die we op de grond hadden gezet. Ik pakte een witte sticker en schreef daarop de volgende tekst: "Hier rust in liefdevolle herinnering onze kronkelworst Beertje Fleijsman" met daaronder de geboorte -en overlijdensdatum. Deze plakte op op de deksel van de doos, zodat het een soort grafsteen-achtig-idee werd.

Niet veel later gingen mam en ik even wandelen, want we móésten even naar buiten met onze kop. Buurvrouw Kitty was haar auto met boodschappen aan het uitladen en ze zag ons lopen, dus ze vroeg hoe het met ons ging. Vertwijfeld keken mam en ik elkaar aan, maar toen hebben we het toch maar verteld. Anders zouden we later nog de opmerking krijgen dat ze Beertje al een tijdje niet meer had gezien. Daarna liepen we verder en toen kwamen we Bianca op het bruggetje tegen. Ik had eerst niet door dat het Bianca was, want ze droeg een zonnebril en een witte fietshelm. Mam zag het wel meteen en begon natuurlijk meteen te janken. Bianca wist meteen dat het helemaal mis was en hield zich groot, totdat Vlekje met zijn zoekende miauwtje de brug op kwam gedraafd. Toen hebben we daar met z'n drieën staan janken.

Met z'n drieën brachten we Vlekje even naar huis, die er steeds minder van begon te begrijpen. Hij had Beertje inmiddels gezien en geroken en wist zich duidelijk steeds minder raad met de situatie. Toen hij weer binnen was liepen mam en ik naar de Dekamarkt om daar even wat magnetronmaaltijden voor vanavond te kopen. Niemand had natuurlijk zin om te koken. Toen we weer thuis waren vertelde pap dat hij Maarten, de buurman aan de andere kant, intussen ook op de hoogte had gesteld en Thijs wist er inmiddels ook van. In de namiddag gingen we met z'n drieën in het zonnetje in de tuin zitten en hebben pap en mam een biertje gedronken op Beertje. Ik ging even later Vlekje eten geven en ik kreeg de zoveelste klap te verwerken toen ik me realiseerde dat ik maar 1 bakje hoefde te vullen in plaats van 2. Verder geef ik normaal gesproken na het neerzetten van de bakjes altijd een aai over hun bol, terwijl ik 'eet smakelijk' zeg. Automatisch aaide ik ook met mijn rechterhand, de kant waar Beertje altijd at, maar dit keer aaide ik lucht. Ik rende de tuin in en moest even bij pap uithuilen...wat een pijn...

Mijn avondeten bestond uit 2 magnetronhamburgers. Ik had nergens zin in, ik had geen honger en het interesseerde me echt niet meer dat die dingen naar karton smaken, maar je moet wel blijven eten. Na het eten ging ik douchen en probeerde ik gedachteloze dingen te doen, maar dat was natuurlijk niet echt gelukt. Ik heb echt 100x gehuild vandaag en voor mijn gevoel was mijn vrolijkheid tegelijk met Beertje gestorven. In het liedje Grijs van Jaap Reesema zingt hij dus "alles is grijs". Vandaag was mijn hart grijs. Beter gezegd was mijn hart zwart. Ik heb aan het eind van de avond de doos definitief gesloten...

Lieve Beertje,

Er zijn geen woorden en geen miauwtjes voor om te beschrijven hoeveel ik van je houd. Je weet niet half hoeveel dat is. Maak ze gek daarboven en ik hoop dat je altijd nog een beetje bij me blijft. Ik neem je in ieder geval mee in mijn hart.

Liefs, Marieke


R.I.P.

Beertje Fleijsman

01-07-2011 ~ 23-04-2026

                                                                                                Bergen aan Zee                               Alkmaar

Vrijdag 24 april
Ik werd vandaag wakker met ongesteldheidskrampen en het duurde weer een eeuw voordat dat over was, dus toen heb ik me maar ziekgemeld. Het was ongeveer halverwege de ochtend toen ik hoorde dat Evalien aanbelde om een rouwkaartje te brengen en dat vonden we echt super lief! Daarna ging ik me maar aankleden, want de krampen waren wat weggezakt. Ik heb een beetje aangerommeld vandaag en tegen lunchtijd kwamen de krampen helaas weer terug. Ik had mijn hele pakje paracetamol vandaag opgemaakt, maar gelukkig werkten ze wel. Ik ben toch maar even naar de Etos gegaan, omdat ik niet wist of de krampen nog terug zouden komen of niet. Toen ik weer thuis was heb ik de lyrics van 2 liedjes opgeschreven en in 2 enveloppen gedaan. Dit waren de liedjes 'Voor Altijd Samen' en 'Wanneer zie ik jou terug?'. Deze waren natuurlijk voor Beertje bedoeld en moesten mee het graf in. Aan het eind van de middag ben ik naar Ilse gegaan, waar ik even lekker heb kunnen uithuilen en mijn verhaal heb kunnen doen. Precies op dat moment ging pap het graf van Beertje graven. Rond 17:45 uur kwam ik weer terug en toen gingen we Beertje begraven. Vlekje was erbij en lag een paar meter verderop in het zonnetje. Natuurlijk had ik wel eerst de enveloppen in de doos gedaan en tijdens het dichtscheppen van het graf, heb ik beide liedjes afgespeeld. We hebben met z'n drieën weer keihard staan janken. Beertje heeft overigens wel een mooi graf, voor zover dat mooi kan zijn. De foto die bij dit blog hoort is het graf van Beertje. Vandaag hebben we wat eten besteld, want natuurlijk had nog steeds niemand zin om te koken. Pap en mam hadden spareribs besteld en ikzelf had sushi. Om 20:00 uur was ik weer bij Ilse en dit keer gingen we even een rondje wandelen. Eerder deze dag hadden we niet zoveel tijd, want Ilse was pas in de namiddag thuis en ik kon dus obviously niet al te lang blijven. Ik vond het heerlijk om het even met iemand van buiten ons gezin erover te hebben en ik kon even mijn gedachten verzetten. Ik heb zelfs even gelachen! 's Avonds heb ik een film gekeken en toen heb ik nog 1x flink zitten huilen. Er kwam namelijk op een gegeven moment een zielig muziekje in de film en daar zat ik echt even niet op te wachten. Ik zette de film op pauze en ging wat drinken halen uit de koelkast, maar toen zag ik weer 1 voederbakje staan in plaats van 2. Vervolgens heb ik ongeveer 10 minuten lang non-stop tranen met tuiten gehuild.

Zaterdag 25 april
Vanochtend probeerde ik zo lang mogelijk uit te slapen, want we hebben onze slaap hard nodig deze dagen. Vanmiddag waren we om 12:00 uur bij opa en oma, waar we lekker even wat afleiding hadden. Thijs en Marlies waren er ook en oma had een lunch voor ons gemaakt! Ze had een grote borrelplank met allerlei lekkere dingen en het was gezellig. Op de terugweg wipten mam en ik snel even de Dekamarkt in om het avondeten van vandaag te kopen en dit keer zou er wel gekookt worden, want we hadden spaghetti gekocht. Vandaag was overigens de eerste keer dat Vlekje een aantal uur helemaal alleen was. We merken aan alles dat hij er niet oke mee is dat Beertje er niet meer is. Hij is gestressed, zoekerig en kan zomaar uit het niets geen zin meer in je hebben als je 'm aan het aaien bent. Normaal gesproken vertoont hij dat soort gedrag nooit, maar ook hij is van de kaart. Eenmaal thuis ging ik een beetje chillen, maar er was nog steeds geen greintje blijdschap in mij te vinden. Wat ik al zei: het is net alsof de vreugde in mij tegelijk met Beertje gestorven is. Bij het avondeten kreeg ik nog een mental-breakdown, omdat ik dacht aan het woordje 'darmkanker'. Dit heeft Beertje zo niet verdiend! 's Avonds ging ik weer film kijken en Vlekje mocht vanavond op mijn kamer. Ik heb Vlekje niet meer zo gelukkig gezien sinds donderdagochtend en dat maakte mij dan weer een beetje gelukkig.

Zondag 26 april
Ik lag bijna te slapen toen Vlekje mij wakker maakte. Hij liep met enige urgentie over mij heen en hij liep op plekken op mijn lichaam waar hij normaal niet loopt als hij bij mij in bed ligt. Ik deed mijn ogen open en zag bijna een soort van paniek in Vlek z'n ogen. Die arme schat stond stijf van de stress, maar werd zichtbaar rustiger  toen ik m'n ogen open deed. Ik viel pas rond 05:30 uur in slaap, omdat Vlekje vannacht boven mocht zijn. Ik werd pas om 11:00 uur wakker en heb mezelf aangekleed en ging vervolgens wat eten. Daarna ging ik samen met mam de weekboodschappen doen en ik ging lunchen bij de snackbar! Terwijl ik aan mijn patatje oorlog zat, had mam zichtbaar een mental-breakdown. Ze hield zich wel groot. Eenmaal thuis gingen pap en mam de camper ophalen. Ze waren nog maar een paar minuten thuis toen het raam heel random letterlijk uit de camper viel. Samen met pap zijn we ongeveer 2 uur bezig geweest om het te fixen. Op een gegeven moment nam mam het van mij over, want ik ging koken. Na het avondeten heb ik Lisette even gebeld en mijn verhaal gedaan. Ook had ik vandaag om 19:30 uur bij Tessa afgesproken, wederom om mijn verhaal te doen. Ik merk dat het mij heel erg helpt als ik het er veel over heb met andere mensen want, om het in de woorden van Tessa te zeggen, gedeelde smart is halve smart.

--

Even iets off-topic: NAC - Ajax: 0-2.
Kwam ik pas een dag later achter
Ajax staat nu 4e met 54 punten na 31 wedstrijden
https://www.youtube.com/watch?v=GJFskueZAgg